Leżące w południowych Włoszech dziesięciotysięczne miasteczko Alberobello dzięki kompleksowi oryginalnych kamiennych domków zwanych trulli w 1996 r. trafiło na Światową Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Historia budownictwa omawianego typu według niektórych archeologów sięga kultury mykeńskiej. Według innych teorii pierwowzoru ostrosłupowych form architektonicznych można się doszukiwać w grobowcach budowanych już tysiąc lat temu na Środkowym Wschodzie.
Alberobello znajduje się na południowym cyplu Półwyspu Apenińskiego w prowincji Apulia, około 50 km od portu Bari - w regionie znanym przede wszystkim z uprawy migdałów, oliwek i dobrego wina. Historia samego miasteczka rozpoczęła się mniej więcej w drugiej połowie XVI wieku (choć pierwsi mieszkańcy osiedlili się tam znacznie wcześniej). Najstarszymi budowlami Alberobello są osobliwe domki trulli - w okolicy można ich zobaczyć blisko 1,5 tys.
Powstanie trulli w legendach
Nazwa okrągłych kamiennych budowli wywodzi się od greckiego słowa trullos oznaczającego kopułę. Wszystkie stożkowe budynki przywodzą na myśl domki krasnoludków i są do siebie bardzo podobne. Zbudowano je z płaskich, nałożonych na siebie bez żadnego spoiwa kamieni. Kopulasty kształt w pierwotnym trullo zaczynał się już przy ziemi. Nowsze obiekty mają okrągłą, około 1,5-metrową ścianę fundamentową, na którą nasadzano zwężającą się stopniowo ku szczytowi kopułę. Wierzchołek budynku wieńczy duży płaski kamień.
Czytaj dalej
