Wszystko zaczęło się w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku w okresie zimnej wojny. Armie USA i ZSRR rywalizowały na wszystkich płaszczyznach, więc gdy tylko pojawiły się doniesienia o Sowietach posiadających zdolności telepatyczne i psychokinetyczne, siły obronne Ameryki nie mogły pozostać w tyle.
Obiecujące początki
Obydwa mocarstwa były zainteresowane przede wszystkim telepatią i telekinezą. Czas naglił, gdyż z doniesień wynikało, iż parapsychologiczne programy Związku Radzieckiego wchodzą na coraz wyższy poziom zaawansowania. Niełatwo jednak znaleźć grupę ludzi, która w rzetelny sposób pomogłaby armii USA w zbudowaniu parapsychologicznego arsenału. W końcu, w roku 1972 dwóch fizyków, Russel Targ i dr Hal Puthoff zgadzają się pomóc CIA. Prowadzą badania w Instytucie Badań Stanforda w Kalifornii poszukując ludzi o wyjątkowych, "nadludzkich" zdolnościach.
Badacze rozwijają metodę remote-viewing, co po polsku oznacza "zdalne postrzeganie". W skrócie polega na tym, iż jasnowidz próbuje zobaczyć lub określić cechy miejsca znajdującego się poza zasięgiem wzroku, czasami odległego o tysiące kilometrów. Pierwszym badanym, którego Targ i Puthoff uznali za wybitnie uzdolnionego w tej dziedzinie, był niejaki Ingo Swann. Jako jeden z nielicznych osiągnął w testach psi wynik "na osiem Martini". Tym terminem określa się zdolności tak niesamowite, że nawet badaczom technik paranormalnych wydają się one niewiarygodne. Nie pozostaje im więc nic innego niż wyjście do najbliższego baru i wypicia ośmiu Martini w celu ukojenia nerwów.
Czytaj dalej
