Aby skontaktować się z Jahwe, wprowadzali się w ekstatyczny trans, pozwalający na przekroczenie granic czasu i przestrzeni, a także wzniesienie się ponad jednostkowe "Ja". Intuicyjnie wiedzieli, że dopiero uwolniwszy się od ograniczeń świata fizycznego oraz uwarunkowań ludzkiego umysłu, mogą choć odrobinę zbliżyć się do swego Boga. Abraham, Mojżesz, Izajasz, Jeremiasz, Zachariasz, Malachiasz, Ezechiel... - wszyscy oni byli tymi, którzy posiedli wiedzę niedostępną przeciętnemu człowiekowi.



W jaki sposób osiągali owe odmienne stany świadomości? Spontanicznie czy za pomocą monotonnej muzyki i rytualnego tańca? A może prócz bicia w bębny ówcześni mistycy stosowali jeszcze jakieś inne środki? Na przykład halucynogenne rośliny?

Początki mistycyzmu sięgają korzeniami głęboko do czasów prehistorycznych. Najstarsze ślady życia religijnego pochodzą z paleolitu i związane są z ceremoniałami pogrzebowymi - pierwszymi czytelnymi manifestacjami wiary człowieka prehistorycznego w życie pozagrobowe.

Mircea Eliade, wybitny religioznawca, indolog i filozof kultury (fot. Czwarty Wymiar)

Magicznie podróże szamanów

Zapewne jednak pierwotne idee religijne wywodzą się z magii, za pomocą której nasi odlegli przodkowie usiłowali kontrolować siły natury. Kiedy uznali, że za żywiołami kryją się niewidzialne siły duchowe - byty o wiele potężniejsze od człowieka - zaczęli poszukiwać sposobów kontaktowania się z nimi i możliwości przebłagania ich. Właśnie z takich animistycznych wierzeń wykształcił się szamanizm. Mircea Eliade, wybitny znawca tematu, uważa, że jest on źródłem wszystkich religii na Ziemi.