Co ciekawe, po latach udało się namówić artystę do namalowania sequela "Hands Resist Him", na którym pojawili się ci sami bohaterowie, tylko starsi o 40 lat. Tym razem nie udało się odtworzyć atmosfery niepokoju i lęku przenikającej pierwowzór. Nie pojawiły się też relacje o tym, żeby bohaterowie opuszczali płótno i wędrowali po pokoju. Sytuacje takie miały za to miejsce podczas seansów przygotowywanych przez znanego mistyka Gustava Adolfa Rola. Najbardziej znana historia z jego udziałem dotyczyła obrazu francuskiej arystokratki Teresy Rovere, który w pewnym momencie oderwał się od ściany, rozbłysnął dziwnym światłem, po czym wrócił na swoje miejsce. Miało to związek z opowieścią o historii kobiety i jej zmarłego przedwcześnie syna. W chwili, gdy skorygowano fakty, postać na portrecie nieznacznie się uśmiechnęła, co udało się nawet uwiecznić na filmie.

Bill Stoneham (fot. Czwarty Wymiar)

Czyżby niektóre obrazy po ostatnim pociągnięciu pędzla przez ich autora zaczynały żyć własnym, niezależnym życiem? W jak dużym stopniu mogą wpływać na naszą rzeczywistość? Odpowiedzi na te pytania muszą siłą rzeczy pozostać na razie w sferze hipotez. Nie da się jednak oprzeć wrażeniu, że czasami artysta jest w stanie zakląć w nich jakąś niezwykłą, magiczną moc, wymykającą się naszym racjonalnym wyobrażeniom świata. Kto wie, może każdy malarz, niemal jak boski kreator, tworzy nowe wymiary, powołuje do życia inne, nieznane nam obszary i burzy granice między tym, co transcendentne i immanentne. Barwy, kontury i cienie wkraczają w nasze umysły, a w specyficznych przypadkach mogą nawet doprowadzić do obłędu tak autora, jak i odbiorcę dzieła. Pamiętajmy, by następnym razem, przekraczając próg jakiejś galerii, mieć świadomość tego, że za chwilę będziemy obcować ze sferą "nieznanego" przez duże "N".

Przemysław Nowakowski

Wydanie internetowe: www.4wymiar.pl