Peruwiańska świątynia wikinga

Legendy Chimu spisał żyjący w latach 1535-1608 hiszpański kronikarz, ksiądz Miguel Cabello de Balboa. Wg tych informacji, Naylamp przybył w rejon Lambayeque wraz z grupą wojowników – przypłynęli oni skądś do Peru na wielkich łodziach. W tym czasie, po upadku kultury Mochica, plemiona indiańskie były rozproszone. Naylamp zebrał je pod swoim przywódctwem, wybudował odkryte ostatnio przez archeologów miasto ze świątynią oraz zapoczątkował rozwój nowej cywilizacji - kultury Chimu.

Jak już wspomniano, Naylamp był znacznie wyższy i silniej zbudowany od przeciętnego Indianina, do tego miał jasne włosy i niebieskie oczy. W mitologii prekolumbijskich ludów Peru, a także w ich historii, pojawiło się kilka ważnych postaci o takim właśnie wyglądzie.

Przykładowo, bóg Inków Wirakocza przedstawiany był jako brodaty, jasnoskóry mężczyzna. Imię tego bóstwa w indiańskich językach ajmara i keczua znaczy “Człowiek z Morskiej Piany”. Wg inkaskich mitów, Wirakocza był twórcą cywilizacji. Wyzwolił człowieka ze stanu pierwotnej dzikości, nadał mu prawa, ustanowił hierarchię, nauczył kultu bogów i uprawy roli. Pewnego dnia Wirakocza, zraziwszy się do wielu negatywnych cech ludzi, odpłynął na swym płaszczu przez ocean na zachód, do krainy zmarłych. Wyznawcy tego boga mieli nadzieję, że kiedyś on powróci, dlatego gdy w 1531 r. hiszpański konkwistador Francisco Pizarro podbijał Peru, Indianie poczatkowo uważali go za wysłannika lub krewnego ich bóstwa. Pozwoliło to kilku setkom Hiszpanów podbić ogromne imperium.

Wg wielu badaczy, śladem związków między wikingami a Indianami z Peru jest także historia jednego z na wpół legendarnych władców Inków. Ten ósmy Inca Sapa (Sapa znaczy tyle, co król), panujący przypuszczalnie w latach 1410-1438, początkowo nosił imię Cusi.

Był on najstarszym synem króla Yahuara Huacaca i jego głównej żony, królowej Ipaucomy, a więc prawowitym następcą tronu. Gdy jednak zaczął dorastać, na twarzy wyrosła mu broda, co było niespotykane u Inków. Zarost na twarzy miewali jednak ludzie z plemienia Ajmara, z którymi, jak zakłąda wilu badaczy, mogli nawiązać kontakt wikingowie.

Kapłani inkascy orzekli, że królowa Ipaucoma dopuściła się zdrady, król Yahuar Huacac wygnał więc Cusiego i pozbawił go prawa do tronu. Po trzech latach jednak książę wrócił, by zapobiec buntowi plemienia Chanca. Cusi, brodaty książę, stał się mężem opatrznościowym swego ludu i pokonał buntowników wraz z wiernymi mu Ajmarami – to ostatnie wskazuje, że królowa chyba faktycznie dopuściła się zdrady. Po zwycięstwie Cusi przejął władzę i zasiadł na tronie przyjmując imię boga Wirakoczy.