Czy stygmaty upamiętniają mękę Chrystusa?

Słynni stygmatycy
Za prekursora znanych stygmatyków tradycyjnie uważa się świętego Franciszka z Asyżu (1181-1226). Ten włoski duchowny pierwsze stygmaty zauważył u siebie w 1224 r. Pojawiły się one na wszystkich jego kończynach w formie ran po gwoździach. Franciszek starał się początkowo ukrywać krwawiące miejsca przed swymi współbraćmi, jednak tuż przed śmiercią nakazał, by położono go nagiego na ziemi, przez co stygmaty mogło zobaczyć wielu świadków.

Najbardziej czczonym stygmatykiem jest pochodzący z Włoch ojciec Pio Forgione (znany jako Padre Pio), który opuścił ziemski świat w 1968 r. w wieku 81 lat. Nieregularne krwawienie pojawiało się u niego w pięciu miejscach ciała: na obu dłoniach, obu stopach i boku. W pogrzebie ojca (ceremonia odbyła się w klasztorze, w którym przeżył on większość życia), wzięło udział ponad 100 tys. ludzi. Odległa, zapomniana wioska San Giovanni Rotondo, wraz z miejscowym klasztorem, zmieniła się w jedno z najpopularniejszych w Europie miejsc pielgrzymkowych.

Bardzo znaną stygmatyczką jest również Therese Neumann z Konnersreuth w Bawarii. Urodziła się ona w Wielki Piątek, 8 kwietnia 1898r. Pracowała jako służąca u bogatych chłopów. Od 20. roku życia na skutek porażenia i ślepoty była przywiązana do łóżka. Po cudownym uzdrowieniu w 1926 r. odkryła u siebie stygmaty. Krwawienie z oczu i rąk powtarzało się regularnie, raz na tydzień, z czwartku na piątek aż do śmierci Neumann w 1962 r.