Czy zwierzęta widzą duchy?

Na jednym z rysunków Artura Grottgera dusza zabitego powstańca wraca do rodzinnego domu. Nikt jednak tego powrotu nie zauważa - nikt poza psem, który przestraszony i lekko zdziwiony nie wie, czy powitać pana, czy szczekaniem zawiadomić ludzi o niebezpieczeństwie.



Uważne spojrzenia kotów

- Mieszkaliśmy wtedy na Górnym Mokotowie - opowiada Magda. - To nie był stary dom, ot, zwyczajne bloczydło z lat 60-tych. Nieduże, tylko czteropiętrowe. Mamy dwa koty, które w pewnych określonych porach zachowywały się bardzo dziwnie. Zwykle pod wieczór jeden wskakiwał na oparcie wersalki, a drugi krążył przed nią - obydwa wpatrywały się w jeden punkt, w róg pokoju.

Z początku tego nie zauważałam, potem już tak, ale lekceważyłam. Zwróciłam uwagę mojemu chłopakowi na to dziwne zachowanie zwierząt, wzruszył tylko ramionami. Po kilku miesiącach już nie sposób było nie zauważyć dziwnych przyzwyczajeń naszych kotków, bo stały się dość uciążliwe. Koty zaczęły przeraźliwie miauczeć i powtarzały ciągle ten sam schemat: jeden siedział nieruchomo na oparciu, a drugi spacerował, jak w narkotycznym transie. Kiedyś przyszła do nas koleżanka, która właściwie od razu, kiedy tylko zobaczyła, jak zachowują się nasze koty, powiedziała, że one widzą ducha, że boją się i nie wiedzą, jak się zachować.

Dostałam gęsiej skórki na całym ciele - to było naprawdę małe mieszkanie i nie miałabym się gdzie w nim schować, a zresztą, jak się schować przed duchem? Kiedy się uspokoiłam, pomyślałam, że to żarty, ale właściciel mieszkania przyznał bez ogródek, że w pokoju, w którym spaliśmy, zmarła jego babcia. On sam zresztą miał irracjonalne lęki i poczucie czyjejś obecności w pustym pomieszczeniu. Dlatego zdecydował się wynająć to mieszkanie i kupić sobie nowe, gdzieś na obrzeżach miasta.